Są pracodawcy, którzy zrobią wszystko, abyś odszedł z firmy. Nawet znajdą Ci inną pracę. Mają dobre serce czy jakiś interes?
Anna Kędzierska pracowała w firmie budowlanej, która należała do części międzynarodowego koncernu. Zajmowała się m.in. rozliczaniem faktur. O zwolnieniach mówiło się od miesięcy, spekulowano, kto pierwszy "pójdzie pod nóż". Któregoś dnia do firmy przyjechał prezes wraz z zastępcą i tłumaczem. Ogłosił zwolnienia, osoby, z którymi zamierzał się pożegnać zaprosił po kolei do gabinetu. Wśród nich była też Anna.
- Prawdę mówiąc pierwszy raz widziałam prezesa. Zdziwiło mnie, że zaprosił mnie na kanapę. Następnie poczęstował kawą i ciasteczkami. Powiedział ze zbolałą miną, że musi mnie zwolnić. Twierdził, że jestem wspaniałym pracownikiem a cięcia podyktowane są kryzysem i zmianami w strukturze przedsiębiorstwa. Powtarzał prawie ocierając łzy, że to dla niego trudna decyzja, że chociaż się nie znamy, on bardzo mnie ceni. Byłam zaskoczona, już prawie chciałam pocieszać szefa i mówić mu, że czasem zwolnienia są konieczne i żeby się nie martwił - opowiada Anna.
Jej zdziwienie wzrosło jeszcze bardziej, gdy do gabinetu wszedł psycholog w towarzystwie doradcy personalnego. Psycholog zaproponował rozmowę, powtarzał, żeby się nie załamywała i umówił się z nią na dodatkowe spotkanie. Doradca podał kartkę z numerami telefonów firm, które obecnie szukają pracowników.
- Byłam podejrzliwa, wyglądało to zbyt wspaniale. Pierwszy raz spotkałam się z sytuacją, by pracodawca szukał zwolnionemu pracę. Razem ze mną zwolniono 25 osób w różnych działach i za każdym razem ostatnie spotkanie z szefem wyglądało tak samo. Nie rozumiem, czy takie działania są opłacalne dla firmy, przecież wynajęto psychologa i doradcę. Do tego prezes poświęcił dużo czasu, by z każdym porozmawiać - dodaje Anna.
AAA
2010-07-19 (12:43)
Czytaj dalej
TopNews - najpopularniejsze materiały WP.PL
