W Skandynawii, ale też w innych państwach zachodnich, częste pozostawanie po godzinach nie jest widziane dobrze – jeśli nie wychodzisz z pracy punktualnie, tak jak inni, to znaczy, że coś w Twoim działaniu jest nie tak.
Pracujemy coraz więcej. Aż jedna trzecia Polaków spędza w pracy ponad osiem godzin dziennie, a 40% regularnie zabiera pracę do domu – wynika z badania firmy Regus. O tym czy jesteśmy zapracowani czy przepracowani i jak to wpływa na nasze życie, rozmawiamy z Edytą Krzyżanowską, doradcą personalnym z firmy Partner Biznesowy HR .
- Żyjemy coraz szybciej. Sytuacja ekonomiczna nie jest łatwa. Ludzie pracują na dwóch etatach, biorą dodatkowe praca dorywcze, nadgodziny. W jakich zawodach ludzie są najbardziej zapracowani?
- W każdym wykonywanym zawodzie można być przepracowanym. Te same czynności, podobne zadania, wykonywane latami, prowadzą do rutyny, znużenia i chronicznego przemęczenia. Przepracowana może być zarówno osoba na stanowisku kierowniczym jak i pracownik fizyczny. Warto rozróżnić tutaj dwa rodzaje przepracowania: przepracowanie, jako stan fizjologiczny – jesteśmy zmęczeni, niedospani, mamy gorszą koncentrację bo ostatnio w pracy więcej się dzieje. Ale ten intensywny czas w pracy minie – wystarczy nam kilka porządnie przespanych nocy i wszystko wróci do normy. Osobną kwestią jest pracoholizm – jesteśmy uzależnieni od pracy, jest ona naszym nałogiem. Jeżeli nie zdajemy sobie sprawy z naszego pracoholizmu i nie podejmiemy prób zmiany naszego podejścia do pracy, może mieć to bardzo negatywne skutki.
W porównaniu do krajów Europy Zachodniej czy Skandynawii, mamy cały czas inną kulturę pracy. Tam częste pozostawanie po godzinach, nie jest widziane dobrze – jeśli nie wychodzisz z pracy punktualnie, tak jak inni, to znaczy, że coś w Twoim działaniu jest nie tak – jesteś nieefektywny, źle organizujesz swoją pracę bądź nie potrafisz jej wykonywać. Pozostawanie po godzinach, prowadzące do przepracowania, nie jest normalne i nie świadczy dobrze o pracowniku. U nas, w szczególności w miastach, do których migrują osoby w celach zarobkowych, najczęściej jest odwrotnie. Tacy pracownicy napływowi mają jasny cel – przyjechałem do stolicy po pracę, muszę się wykazać, muszę mieć pracę, żeby przetrwać, nie mogę pokazać się w mieście rodzinnym bez osiągnięcia sukcesu tutaj.
Determinacja takich osób, w szczególności jako nowych pracowników w korporacjach i w pracach biurowych prowadzi do napędzania błędnego koła – zostają oni po godzinach, żeby pokazać, że są lepsi, że bardzo zależy im na pracy, więc pozostali też po kolei zaczynają zachowywać się podobnie: zostają w pracy dłużej niż zazwyczaj, bo głupio wyjść wcześniej niż inni. Jak w anegdocie: w dużej firmie o godzinie 17 jeden z pracowników wychodzi do domu. Reszta osób, tak jak zwykle, siedzi po godzinach. Kolega z sąsiedniego biurka patrzy na wychodzącego o czasie dziwnie. Kolejnego dnia sytuacja się powtarza – punktualnie o 17 ten sam pracownik wychodzi do domu, przed wszystkim. Trzeciego dnia – to samo.
Czwartego dnia, gdy znowu sytuacja się powtarza, kolega z sąsiedniego biurka nie wytrzymuje: „Zwariowałeś, jak tak dalej będziesz robił to wyrzucą Cie z pracy!!!” Spoko, spoko – słyszy w odpowiedzi od wychodzącego - w tym tygodniu jestem na urlopie”.
- Dlaczego jesteśmy zapracowani? Czy naprawdę brakuje nam pieniędzy czy może to zjawisko ma też jakieś inne podłoże?
- Zapracowani możemy być z różnych powodów – bo musimy, bo brakuje nam pieniędzy, więc pracujemy na dwa etaty, bo to zwiększy nasze zarobki. Ale też dużą grupę przepracowanych osób stanowią Ci, co chcą być przepracowani, a chcą tego z różnych powodów: problemy w życiu osobistym, samotność, niechęć do powrotu, do pustego mieszkania - wtedy praca jest naszym lekarstwem, odskocznią, pozwala zapomnieć.
AAA
2011-12-16 (12:26)
Czytaj dalej
TopNews - najpopularniejsze materiały WP.PL
