Samotny menedżer w kręgach biznesowych może być postrzegany jako nieudacznik - o sponsoringu rozmawiamy z dr Zbigniewem Janczarkiem, psychologiem społecznym.
- Najczęściej myślimy, że dobrze sytuowani mężczyźni około czterdziestki wchodzą w role tzw. sponsorów. Przechodzą kryzys wieku średniego, dlatego by dodać sobie animuszu kupują sportowy samochód i wynajmują atrakcyjną kobietę do towarzystwa. Czy to prawdziwy obraz?
- Nieprawdziwy. Na temat sponsoringu przeprowadzono w Polsce i na świecie bardzo dużo badań. Z tych najnowszych dowiadujemy się, że częściej tzw. sponsorami zostają mężczyźni mający po trzydzieści lat, stojący u progu kariery. Są młodymi menedżerami i właśnie dostali awans. Mieszkają w dużym mieście. Najważniejsza dla nich jest praca, dlatego nie są zainteresowani zakładaniem rodziny, przynajmniej jeszcze nie teraz. Nie chcą się angażować. Uważają, że związki emocjonalne to dla nich niepotrzebny balast. Oni są skoncentrowani na sobie i na swojej karierze. Najczęściej pracują do późnych godzin nocnych, również w weekendy. Dlatego nie mają czasu, żeby kogoś "normalnie" poznać, to dla nich trwa za długo i jest zbyt skomplikowane. Potrzebują kogoś, kto zaspokoi ich potrzeby seksualne, ale też kogoś, z kim będą mogli iść na firmową kolację z kontrahentem zawsze, gdy zajdzie taka potrzeba. Samotny menedżer w kręgach biznesowych może być postrzegany jako nieudacznik.
- Taka kobieta ma być częścią ich image?
- Tak, dokładnie. W wielu przypadkach kwestie seksualne mogą być nawet drugoplanowe. Mogą nawet nie istnieć. Rozmawiałem z kilkoma kobietami, które zarabiały w ten sposób i niektóre opowiadały mi, że miały być tylko elementem wizerunku sponsora. Nie chodziły z nim do łóżka. Niektóre podpisywały coś w rodzaju umowy np. na rok.
- Ale po co umowa? Strony nie pójdą przecież do sądu, jeśli któraś z nich nie wywiąże się z zobowiązań.
- No właśnie. Ale sponsor chciał "zaklepać" sobie kobietę do towarzystwa na określony czas. Być może chciał też kupić wyłączność na jej usługi. Ale może chciał jasno podkreślić, że "wiąże" się tymczasowo. Być może miał obawę, że i w tych relacjach pojawi się element zaangażowania.